Katowice, dn. 3 marca 2008 r.

My, pracownicy Bibliotek Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach solidaryzujemy się i w pełni popieramy protest Koleżanek i Kolegów z Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego przeciwko systematycznemu pogarszaniu się sytuacji materialnej bibliotekarzy.

Na Uniwersytecie Śląskim również obserwujemy lekceważący stosunek władz do problemów naszej grupy zawodowej, dążenie do minimalizowania w budżecie uczelni nakładów finansowych na cele biblioteczne, pomniejszanie roli bibliotek i bibliotekarzy w procesie naukowo-dydaktycznym.

Od wielu lat większość awansów zawodowych bibliotekarzy Uniwersytetu Śląskiego odbywa się bez podwyżki wynagrodzenia.

Niskim uposażeniom towarzyszy pogorszenie warunków zatrudnienia. Po wprowadzeniu w życie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, starszym bibliotekarzom i kustoszom odebrano 10 dni urlopu wypoczynkowego, nie czyniąc żadnej rekompensaty finansowej. Jednocześnie od pracowników ubiegających się o awans na te stanowiska, a mających ukończone inne niż bibliotekarskie studia wyższe, wymaga się ukończenia płatnych kwalifikacyjnych studiów podyplomowych. Do przeszłości należą częściowe bodaj ulgi w odpłatności za studia.

Stale wzrastają wymagania kwalifikacyjne wobec pracowników. Zdecydowana większość bibliotekarzy to absolwenci wyższych uczelni (legitymujący się również tytułem doktora, drugim kierunkiem studiów oraz bibliotekarze dyplomowani), dysponujący szerokim zakresem wiedzy i umiejętności, swobodnie poruszający się w świecie nowych technologii, znający zarówno języki obce jak i języki informacyjne, regularnie prowadzący zajęcia dydaktyczne, publikujący w czasopismach specjalistycznych, występujący na konferencjach naukowych.

Mając świadomość nieustannych zmian w dostępie do informacji, w oparciu o które pracuje się na co dzień, pracownicy regularnie uczestniczą w szkoleniach podnoszących kwalifikacje i efektywność pracy. Ta ostatnia stale wzrasta, wymuszana pośrednio prowadzoną na Uniwersytecie polityką „wygaszania” etatów bibliotecznych. W miejsce osób odchodzących z pracy, nie zatrudnia się nowych, a obowiązki są rozdzielane pomiędzy zespoły pracownicze. Zwiększenie zakresów czynności i dyspozycyjności niestety nie przekłada się na wzrost wynagrodzeń podstawowych lub wysokość premii.

W bieżącym roku obchodzimy 40-lecie powołania Uniwersytetu Śląskiego. Ciągle żyjemy nadzieją, iż ten jubileusz skłoni nasze władze do refleksji na temat warunków, jakie należy stworzyć bibliotece akademickiej - najważniejszemu naukowemu zasobowi informacji dla Uniwersytetu – aby mogła swobodnie wspierać naukę i rozwój działalności badawczej, podnosić poziom nauczania, promować kształcenie. Oprócz zapewnienia odpowiedniego poziomu funduszy na budowanie zbiorów własnych, dostępów do źródeł informacji oraz godziwe pensje, konieczne jest stworzenie odpowiednich warunków lokalowych, dla stale rosnących księgozbiorów. Niestety, idea budowy gmachu biblioteki uniwersyteckiej, dyskutowana od lat 70-tych XX w. nadal nie może doczekać się skutecznej realizacji.

Mimo trudnych warunków lokalowych i ograniczeń sprzętowych, bibliotekarze budują pozytywny wizerunek bibliotek o czym świadczą wysokie notowania usług bibliotecznych przy ocenach akredytacyjnych wydziałów. W świetle opisanej wyżej sytuacji, postulaty wysunięte przez wrocławskich bibliotekarzy są nam szczególnie bliskie.

Podobnie jak Koleżanki i Koledzy z Uniwersytetu Wrocławskiego jesteśmy zdeterminowani i gotowi do energicznych wystąpień na rzecz poprawy sytuacji finansowej i prestiżu społecznego naszego zawodu w Uczelni.Oczekujemy, że władze Uniwersytetu rozważą zgłoszone, m.in. podczas spotkania z JM Rektorem w czerwcu 2007 r. problemy i powrócą do podjętych wówczas rozmów.

Pracownicy sieci bibliotecznej Uniwersytetu Śląskiego

Komunikat nadesłała
Aneta Drabek